در حال بارگذاری...

تاریخچه کارت عابربانک

تاریخچه کارت عابربانک (ATM Card History)

 

یکی از دلایل پیدایش و تولید کارت عابربانک این بود که بخش اعظم تراکنش‌ های شعب بانک‌ ها و هزینه‌ های عملیاتی آنها مربوط به برداشت و واریز وجه اشخاص بود و باعث می‌ شد بخش قابل توجهی از زمان کارکنان بانک، صرف رسیدگی به این امور مشتریان گردد.

در دهه ۱۹۵۰ در انگلستان و آمریکا سه دستگاه ساخته شد که دوتا از آنها قابلیت پرداخت وجه و دیگری قابلیت دریافت وجه را داشتند و می‌ توان از آنها بعنوان اجداد عابربانک یاد کرد. در همان سال از کارت اعتباری برای اولین بار توسط موسسات اعتباری مورد استفاده قرار گرفت.

گام دیگری که در این راستا برداشته شد مکانیزه شدن پرداخت‌ های اعتباری بود. آنها به ازای هر یک از مشتریان خود یک کارت شناسایی مقوایی صادر کردند. به دلیل اینکه این کارت ها دوام و ماندگاری خوبی نداشتند و پس از مدتی خراب می شدند، پس از چند سال به جای صدور کارت های مقوایی اقدام به چاپ کارت پلاستیکی نمودند که دوام بیشتری داشت. با گذشت زمان چاپ کارت بانکی روی کارت مغناطیسی انجام گرفت. پلاستیکی که برای چاپ کارت عابربانک استفاده می شد از نوع پی‌وی‌سی بود که معمولا طبق استاندارد ISO/IEC 7810 ID-1  در اندازه  ۵۴× ۸۶ میلی ‌متر تولید می‌ شدند.

امروزه نیز برای چاپ این کارت‌ ها از کارت PVC خام استفاده می‌ نمایند. کارت مگنت شامل یک نوار مغناطیسی است که قابلیت ذخیره سازی فیلدهای اطلاعاتی بیشتری را دارا می باشد. با ورود این کارت‌ ها خواندن اطلاعات ذخیره شده در کارت عابربانک نیز به صورت مکانیزه قابل انجام شد. خواندن داده‌ های ذخیره شده روی این کارت‌ ها توسط ریدر کارت مغناطیسی صورت می‌گیرد. بدین صورت که با کشیدن کارت بانکی پی‌وی‌سی در دستگاه خودپرداز اطلاعات مالک کارت از روی نوار مغناطیسی خوانده شده و در خودپرداز پردازش می‌ شود.

کارت عابربانک (ATM Card) که بعنوان کارت بانک و کارت نقدی نیز شناخته می‌ شود، کارتی است که برای انجام عملیاتی همچون دریافت وجه، سپردن وجه، انتقال وجه، دریافت اطلاعات حساب، اعلام موجودی و… در دستگاه‌ های خودپرداز مورد استفاده می‌ گیرد و توسط بانک یا مؤسسات مالی و اعتباری صادر می‌ شود.

error: Content is protected !!